استان آذربايجان شرقي با مساحتي در حدود 4/45261 كيلومتر مربع در گوشه شمال غربي فلات ايران واقع شده است. از شرق به استان اردبيل، از جنوب به استان زنجان و از غرب به استان آذربايجان غربي و از شمال به جمهوري ارمنستان (با طول 47 كيلومتر) وآذربايجان (با طول 140 كيلومتر) محدود مي باشد.

مهمترين شهرهاي استان :

مراغه، ميانه، مرند، شبستر، اهر، كليبر، هريس، بستان آباد، بناب ، ملكان، اسكو، آذرشهر، هشترود، جلفا، سراب .

جمعيت استان :

جمعيت استان بر اساس آمار سال 1375 (1996 م) داراي، 3325540 نفر و مركز آن تبريز داراي 1370504 نفر بوده است.

راههاي استان :

استان برحسب موقعيت جغرافيايي ، سياسي و صنعتي علاوه بر خطوط هوايي داراي راههاي متعددي است. تبريز به وسيله يك شاهراه وسيع به طول 619 كيلومتر به تهران مرتبط مي شود كه تا جلفا – مرز جمهوري آذربايجان و ارمنستان – ادامه مي يابد و از سوي ديگر به مرز تركيه متصل مي شود. راههاي ديگري تبريز را به مركز و شهرهاي استانهاي همجوار، اردبيل، كردستان و آذربايجان غربي مربوط مي كند. راه آهن تهران – آنكارا و تهران – مسكو نيز از تبريز مي گذرد. اين خط آهن از شهرهاي قزوين، زنجان ، ميانه ، مراغه و تبريز گذشته و در صوفيان به دو شعبه تقسيم مي شود.

يكي به جلفا و از آنجا به مسكو و ديگري به تركيه و از آن طريق به اروپا مي پيوندد.

اين استان يك منطقه سردسير و كوهستاني است و از لحاظ تقسيم بندي هاي اقليمي جزومناطق نيمه خشك به حساب مي آيد. ميانگين بارندگي ساليانه 250 الي 300 ميليمتر و طول دوره رويش 35 درجه سانتي گراد و در زمستان به پايين تر از 25 درجه سانتي گراد مي رسد.

بطور كلي ارتفاع استان از سطح دريا در حدود 1380 متر بوده و بلندترين نقطه آن قله سهندمي باشد. براساس آخرين تقسيمات كشوري اين استان شامل 17 شهرستان ، 38 بخش،46 شهر، 135 دهستان و 3776 روستا مي باشد.